panperi

	ความในใจของผู้หญิงคนหนึ่ง 9 เดือนที่ลูกค่อยๆเติบโตในครรภ์แม่เต็มใจ ที่จะเสียสละ ความสะดวก สบายส่วนตัวจะ ไปไหนมาไหนต้องโอบอุ้มลูกในท้องไปด้วย  ใช้ท้องที่อบอุ่นของแม่เป็นเกราะป้องกันอันตราย 3-4 เดือนแรก น้ำหนักของแม่ยังขึ้นไม่มาก  แต่แม่ก็แพ้ท้องคลื่นไส้ ไม่สบายขนาดนี้  แต่แม่กลับห่วงลูกในท้องว่าจะไม่แข็งแรง เดือนที่6-9 ลูกตัวโตมาก แม่จะลุก จะนั่ง  พลิกตัวตะแคงซ้ายขวา แสนลำบาก บ่อยครั้งที่ลูกดิ้น เตะ ถีบ จนแม่เสียดท้องไปหมด  แต่แม่กลับดีใจเป็นหนักหนา  ว่าทำไมลูกแม่ถึงแข็งแรงนัก.... พอใกล้คลอด แม่รู้ดีว่าตนเองต้องเผชิญกับอะไรบ้าง  ความเจ็บปวดแสนสาหัส แต่แม่ก็ไม่ยอมแพ้  ขอเพียงให้ลูกลืมตาดูโลกอย่างปลอดภัย    ทันทีที่ลูกคลอด ร้องไห้เสียงดัง ความรู้สึกเจ็บปวดของแม่หายเป็นปลิดทิ้ง สิ่งเดียวคือต้องการโอบกอดลูกไว้แนบอก  เพื่อให้ลูกรู้สึกปลอดภัยและอบอุ่น สองมือของแม่จะปกป้องลูกด้วยชีวิต ไม่ให้ลูกร้อน ไม่ให้ลูกหนาว...... ทั้งๆที่แม่เหนื่อยกับงานมาทั้งวัน ถ้าได้ยินเสียงลูกร้องดึกดื่น แค่ไหนแม่ต้องตื่นมาดูแลลูกเสมออยู่อุ้ม ป้อนน้ำ ป้อนนม  เช็ดอึ เช็ดฉี่ เพื่อให้ลูกสบายตัว   สายตาของแม่จะคอยมองหาลูก กลัวลูกจะพลัดตก หกล้มได้รับอันตราย เพราะลูกของแม่ช่างซนเสียเหลือเกิน  ถึงยามป่วยไข้ ผู้ที่ข้างกายลูกคือแม่  และแม่อยากรับความเจ็บปวดนั้นไว้เสียเอง  จากเล็ก จนใหญ่  ความรักของแม่ไม่เคยจืดจาง  หากลูกเจ็บ หัวใจแม่เจ็บกว่าร้อยเท่า พันเท่า เพราะลูก เป็นดวงใจของแม่เสมอ ลูกชายที่รักของแม่ ทั้งสองคน

edit @ 29 Aug 2009 09:48:00 by panperi

edit @ 31 Aug 2009 11:34:07 by panperi

edit @ 28 Aug 2009 14:03:47 by panperi